Objawy raka gruczołu krokowego (prostaty)

rak gruczołu krokowego

Rak gruczołu krokowego jest w Polsce drugim co do częstości występowania, po raku płuca nowotworem u mężczyzn.

W grupie ryzyka zachorowania na raka gruczołu krokowego są osoby, u których nowotwór ten występował w rodzinie. Ryzyko rozwoju raka gruczołu krokowego wzrasta wraz z wiekiem. Nowotwór ten bardzo rzadko ujawnia się przed 50. rokiem życia. Szacuje się, że między 60. i 70. rokiem życia dotyczy to około połowy mężczyzn. Do pozostałych czynników ryzyka należą, m.in. wysokie stężenie androgenów (testosteronu), otyłość oraz spożywanie dużej ilości mięsa i tłuszczów nasyconych.

Objawy raka gruczołu krokowego

Obecnie większość raków gruczołu krokowego wykrywana jest w stadium bezobjawowym. U osób powyżej 50 r.ż. zaleca się wykonywanie, raz w roku, badania per rectum (przez odbytnicę). Nieprawidłowy wynik tego badania jest bezwzględnym wskazaniem do wykonania USG przezodbytniczej i biopsji gruczołu krokowego. Chorzy są także diagnozowani w związku z podwyższonym stężeniem PSA (swoisty antygen sterczowy) lub trafiają do urologa z powodu objawów łagodnego przerostu gruczołu krokowego. W przypadku rozwoju nowotworu mogą, podobnie jak w przeroście gruczołu krokowego, pojawić się dolegliwości związane z oddawaniem moczu, takie jak trudności w opróżnianiu pęcherza czy częstomocz.

W przypadku nowotworów zaawansowanych mogą pojawiać się bóle podbrzusza czy zaburzenia oddawania moczu i stolca. Zajęcie węzłów chłonnych może prowadzić do (zwykle jednostronnego) obrzęku kończyny dolnej i/lub genitaliów.

Ok. 5-10% raków gruczołu krokowego wykrywanych jest w stadium zaawansowanych, i ponieważ nowotwór ten początkowo powoduje przerzuty głównie do kości, to mogą pojawić się dolegliwości ze strony układu kostnego, takie jak ból, rzadziej złamania.

Zapobieganie rakowi prostaty

Najistotniejszy wpływ na zmniejszenie ryzyka rozwoju raka gruczołu krokowego ma dieta ubogotłuszczowa i bogata w produkty roślinne. Profilaktyka wtórna, czyli wczesne wykrywanie raka za pomocą badania stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA), jest sprawą dyskusyjną.

Autor: Justyna Pluta

Źródła:

Powiązane artykuły