„Niespotykany” poziom odpowiedzi wynoszący aż 73% w przypadku kombinacji leków u chorych na raka nerkowokomórkowego (RCC).

nerki

Połączenie immunoterapii i inhibitora czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) spowodowało przełomowy wskaźnik odpowiedzi w przerzutowym raku nerkowokomórkowym (RCC).

W badaniu klinicznym fazy 1b, u pacjentów wcześniej nieleczonych 38 z 52 (73%) osób uzyskało obiektywną odpowiedź, w tym u 4 pacjentów zanotowano pełne odpowiedzi. Badano kombinację aksytynibu (Inlyta, Pfizer) i pembrolizumabu (Keytruda, Merck).

Współczynnik odpowiedzi został określony przez autorów badań jako “bezprecedensowy”.

Mediana czasu przeżycia bez progresji choroby (PFS) wynosiła 20,9 miesiąca, zaś mediana czasu odpowiedzi wynosiła 18,6 miesiąca. Średni czas obserwacji w badaniu wynosił 17,6 miesiąca.

Aktywność przeciwnowotworowa kombinacji jest lepsza niż w przypadku monoterapii aksytinibem lub inhibitorem PD-1 / PD-L1 (receptor programowanej śmierci 1 / ligand receptora programowanej śmierci 1). Takie połączenie podwoiło skuteczność leków. Tego rodzaju kombinacja może stanowić istotny postęp w leczeniu tej choroby, a także pomóc zdefiniować inne kombinacje podobnych leków na inne nowotwory, które również będą skuteczne.

W zaawansowanym RCC leczenie różnymi inhibitorami receptora VEGF rzadko prowadziło do trwałej i całkowitej odpowiedzi. Standardowe leki pierwszego rzutu, jakimi są: sunitynib i pazopanib, prowadzą do średniego przeżycia bez progresji na poziomie około 8-12 miesięcy.

Pomysł połączenia środków anty-VEGF z immunoterapią nie jest nowy; poprzednie badania wykazały również skuteczność. Jednak nadmierna toksyczność spowodowała, że ​​badacze zrezygnowali z tego rodzaju terapii.

Aksytynib jest nowszym, “bardziej selektywnym” inhibitorem receptora VEGF niż sunitynib i pazopanib, które są wielotorowymi inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI). Aksytynib jest już zatwierdzony do leczenia drugiego rzutu zaawansowanego RCC. Pembrolizumab jest dopuszczony do stosowania w wielu typach raka, tylko nie w RCC.

Autor: Agata Ernst

Źródło: www.medscape.com/viewarticle/892672

Powiązane artykuły